U

Uç uç fatma: Uğur böceklerine uçup uğur getirsin diye söylenen tekerleme.
Ufra : Sofradaki kırıntılar. (Ufra : Hamur yapışmaması için tahtaya serpilen un. Diğer yörelerdeki ağızlarda.)
Uğrun : Habersiz, gizli.
Uğrun pıs : Herkesten gizlenerek saklanarak yapılan iş.
Uğunmak (Uunmak) : Ses çıkaramadan kıvranmak, acı çekmek.
Ulak seblek : Bir parçanın etrafına çok sayıda parçanın eklenmesiyle oluşan şekil, ulama.
Ulak seplek : Bir parçanın etrafına çok sayıda parçanın eklenmesiyle oluşan şekil, ulama.
Ulama : Çok sayıda bezin birbirine eklenmesiyle oluşan örtü, pike.
Ulaşlı : Hatay’da Amanos dağlarının köylerine yerleşmiş bir Türkmen aşireti.
Ulmak : Çürümek.
Ummuk: Ümmü
Ulumuzağı yatmak : Çok kötü ölümcül hasta.
Umsunmak : Bir şeyi pek istemek, beklemek.
Umsunuk olmak : Çok istenen bir şeyin gerçekleşmemesi ya da ele geçmemesiyle düş kırıklığına uğramak.
Urruk büzzüklü : Kaba yerinde hiç et olmayan. (Urruk kuşunun, arı kuşunun göçten ilk geldiğinde sırt ve arka kısmında pek et olmaz, sırf kemiktir.)
Urrug kuşu : Arı kuşu. (Latince: Merops apiasteince: Merops apiaster)
Urruk kuşu : Arı kuşu. (Latince: Merops apiasteince: Merops apiaster)
Uğurtmek, Urtmek : Soğanlı bitkilerin tepesinde çıkan tohum borusu.
Urup : Çeyrek, dörtte bir. (Urup, rabea’dan (Arapça dört) türemiştir.)
Urusbay : Rüsva.
Ustun : Çatının ortasına konulan makasları bağlayan ana direk.
Usdurup : Akıllı, edepli, doğru, tablı.
          – Usduruplu dur: Akıllı dur.
          – Usduruplu otur: Edepli otur.
Usturup : Akıllı, edepli, doğru, tablı.
Uşag : Hitap sözcüğü.
          – Eee uşag! Ben onu unutmussum.
Uşak : Hitap sözcüğü.
          – Eee uşak! Ben onu unutmussum.
Uşluk: Bir sap iplik ya da kısa ip.
Uşluklamak : İğneye iplik geçirmek.
Ut yeri : Edep bölgesi. Anam! Kimsede ut haya kalmadı.